Kazdağları... Ve Zamansızlığı ...
Eminim ki bir çoğumuzun ruhu ait olduğu yeri arıyordur, bazılarımız bunun farkında bazılarımız değil … Ama ruhlarımız farkında, en derinden hissediyor nerede olmak istediğini. Hani bazen bazı ortamlarda içimiz sıkılır ama o sıkkınlığın sebebi o ortamdaki kişiler değildir biliriz ve anlam veremeyiz. Hatta bazen o ortam yaşadığımız evimiz bile olabilir, evimizde bizden başka kimse yoktur belki ama içimizi sıkan bir enerji hep oradadır. Evimize gelen can arkadaşlarımız evimizi çok sever çok sıcak bulur belki de ama biz oraya ait olmadığımızı biliriz derinden hissederiz. Tarifi zor duygular bunlar. Hatta çoğu zaman teşhisini koymak anlamak bir ömür sürebilir, öylece yitip giden koca ömür olur belki de… Tüm bu yazdıklarım benim için de geçerli, uzun zaman ait olduğum yeri bulabilmek için ülkeler gezdim, tek başıma sokaklarda kayboldum kendimi aradım, belki de ruhumu yakalamaya çalışt...